Overslaan en naar de inhoud gaan

Kopers aan het woord – Ypie

Ypie: “Dit wordt echt mijn huis”

Een leefkeuken, een werkkamer en een inrichting helemaal naar haar smaak. Ypie Dijkstra koos voor een levensloopbestendige rug-aan-rugwoning in Grut Palma West en geeft daar haar eigen draai aan. “Dit wordt echt mijn huis.”

Een droom die toch haalbaar bleek

De wens om nog eens te verhuizen speelde al langer bij de 59-jarige Ypie. “Ik wilde heel graag nog een keer een woning helemaal naar mijn eigen smaak inrichten. Zelf de keuzes maken. En duurzaamheid was ook belangrijk, met minder onderhoud. In Leeuwarden kwam ik niet tegen wat voor mij haalbaar was.”

Via sociale media ontdekte ze Grut Palma West, nieuwbouw dicht bij Leeuwarden. “Maar was het wel haalbaar voor mij?” Ondanks haar twijfels besloot ze het te onderzoeken. Ze liet haar oog vallen op een levensloopbestendige rug-aan-rugwoning op de hoek.

“Ik vind ‘levensloopbestendig’ een beetje een ouderwetse term. Ik voel me nog heel jong en beneden slapen is nu nog niet nodig. Het was echt de woning waar ik voor viel, niet het label dat erop geplakt was.” Dat er bovendien aanpassingen mogelijk waren, gaf voor Ypie de doorslag.

Een telefoontje op het station

Na haar inschrijving begon het wachten. “Ik vond die verloting heel spannend.” Het verlossende telefoontje kwam op het treinstation, na een werkdag in Groningen: de woning was aan haar toegewezen. “Ik heb iedereen gebeld. Het was echt even een feestdag.”

Alle ruimte voor eigen keuzes

Nu de woning aan haar is toegewezen, kan Ypie haar ideeën verder uitwerken. “Ik werk veel vanuit huis, dus de slaapkamer beneden wordt mijn werkkamer. De badkamer gaat naar boven en de keuken wordt echt een leefkeuken.”

Een interieurstylist dacht mee over een samenhangende inrichting in Scandinavische stijl, met fijne zitplekken en een schiereiland in de keuken. “Daar begint het wel van te kriebelen.”
Op Pinterest en in tijdschriften ben ik lekker ideeën aan het verzamelen. Mijn dochter zit ook in een nieuwbouwfase, dus dat kunnen we samen delen.”

Een eigen plek in het dorp

Wergea leert Ypie ondertussen steeds beter kennen. Ze rijdt er regelmatig even doorheen en is er ook al met de boot langsgevaren. “Ik vind het heel fijn dat het dicht bij het vaarwater is. Dat ruimtelijke, weidse gevoel is heerlijk.”

Stilletjesaan krijgt haar huis in gedachten steeds meer vorm. “Lekker de deur opendoen, een stoel neerzetten en een kop koffie in de zon. Of mijn kleinkind die komt logeren. Of bijpraten met vriendinnen in de leefkeuken. Daar kijk ik enorm naar uit. Waar ze zich het meest op verheugt? “Dat het echt mijn plekje wordt. Voor een hele lange tijd.”